Beşer Peygamber

Bu hafta, çok önemli konuların başında gelen bir konuyu ele alacağım.

Aralıklarla, Kur’an’ın tarif ettiği peygamber profillerinden bahsedeceğim.

Bu hafta, Peygamber efendimizi Kur’an nasıl tarif etmiş? Ona bakacağız.

Mualesef, müslüman toplumlarda peygamber algısı Kur’an’a göre değil, geleneksel , atalarından öğrendikleri İslam’a göredir.

Bunun en büyük sebebi; Müslüman toplumun büyük bölümü Kur’an’ı sadece Arapça olarak telaffuz ediyor.

Anlamını ve manasını bilmiyor.

Bu algı, bir müslümanı tehlikeli söylemlerde bulunmaya götürüyor. Peygambere duyulan aşırı sevgi, Hristiyanların Hz İsa’yı ilahlaştirmaya kadar götürmüştür. Teslis inancı( Baba, oğul, Kutsal ruh).

Kur’an’ın, sadece beşer ve elçi olarak tarif ettiği peygamberimizi, kutşallaştırma gibi büyük bir yanılgıya hatta şirk gibi bir tehlike ile karşı karşıya bırakıyor.

Tüm hayatını şirk ile mücadeleye adamış, tevhid peygamberi , kıyafetleri, saç ve sakalı, yedikleri vesair üzerinden şirk’e alet ediliyor.

Bugünkü müslümanlarin kendisi ile ilgili algı ve davranışları görseydi çok üzülür ve benim sünnetlerim bunlar değil, ahlak, adalet, hak hukuk, yoksula yetime el uzatmak, Kur’an’ı üzerinde düşünerek okumak derdi.

Kur’an, peygamberimizin ümmetini Kur’an üzerinden şikayet ettiğine dair ayet bu kitapta yer almaktadır.

“Ey Rabbim! Şüphesiz kavmin bu kitabı mazlum bıraktı”.( Furkan suresi, 30.Ayet)

Hz Peygambere risalet görevi 40 yaşında Mekke’de 610 yılında geldi.

Bu tarihe kadar peygamber olacağını bilmediğini Kur’an net bir şekilde açıklar.

” Sen, bu kitabın sana vahyolunacağını uymuyordun. Bu ancak Rabbinden bir rahmettir.

( Kasas suresi, 86. Ayet)

Dolayısıyla, çocukluk ve gençlik yıllarına dair anlatılan peygamberlik emarelerinin yer aldığı söylemlerin tamamının gerçek dışı olduğunu görüyoruz.( Ìşte göğsünün yarılıp kalbinin yıkandığı, veya amcasıyla Şam ziyaretinde rahip Bahira’nın onun peygamber olacağı kehaneti gibi)

Zaten, Kur’an, Hz Peygamber’in risalet öncesinde ki hayatından , sadece yetim olduğu ( Duha suresi) dışında bahsetmez.

Tabi ki onun güvenirliği, güzel ahlakı ve putlara tapmamış olduğunu Kur’an dan öğreniyoruz.

Hz Peygamber’i inşa eden vahiy olmuştur.

Vahiy ile iman ve kitabı öğrenmiş ve tebliğ etmiştir.

” Ìste böylece sana da emrimizden bir Kur’an vahyettik. Sen kitap nedir, iman nedir bilmezdin.”(Şura suresi, 52. Ayet)

Burada imanın bilinmemesinden kasıt; Ahiret, melekler, şeriat hükümleridir.

Hz Peygamber’in sadece herkes gibi bir beşer ve elçi olduğuna dair birçok ayet vardır.

Örneğin, ” De ki: Şüphesiz ben, ancak sizin gibi bir beşerim, yalnızca bana ilahınızın tek bir ilah olduğu vahyolunuyor.”(Kehf suresi, 110.Ayet)

“Muhammed a.s kendisinden önce de peygamberler gelip geçmiş bir elçiden başka değildir. Şimdi ölür veya öldürülürse geriye mi döneceksiniz?”(Al-i İmran suresi, 144. Ayet).

“De ki: Yücedir Rabbim! Ben elçi olan bir beşerden başkası değilim.”(Ìsra suresi, 93.Ayet)

Görüldüğü gibi, peygamberimiz hakkında, onu olağanüstü gösteren rivayetlerin hiçbirisi Kur’an ile bağdaşmıyor.

Zaten. onu olağanüstü olarak bekleyenler Mekke’li müşriklerdi.

Onlar, peygamber efendimizin, herkes gibi çarşı pazarda dolaşmasına şaşırmışlar, peygamber olarak bir melek beklemişlerdir.

” Bu nasıl peygamber ki, bizim gibi yiyip içiyor. Çarşı Pazar dolaşıyor! Ona, kendisiyle birlikte bir melek de indirilmeli degilmiydi?” Demişlerdi.( Furkan suresi, 7.Ayet)

Hz Peygamber’i beşer ve sadece bir elçi üstü görmek, ona masum bir sevgi gösterisi olarak aşırı ünvanlar yüklemek  son derece yanlış söylemlerdir.

Ona Kur’an’ın gözüyle bakın, Kur’an dan bakın ve Geleneksel Ìslam’ın, Atalar dininin baktığı gibi bakmayın.

Kendisine efendim diyen bir sahabiye; Efendi sadece Allah’tır. Ben, sadece bir elçiyim demiştir.

Bir de ” Kainatın efendisi” sözünü duysaydı, tövbe istiğfar da bulunun derdi.

Allah’ın selamı başta onun son elçisi( Hatem- ül Enbiya) ve hepimizin üzerine olsun.

Allah’a Emanet Olun.

Bayram Tan.