Gazze’den Hollanda’ya Gelen Filistinli Öğrenci Amira: “Uçak Sesi Duyduğumda Hâlâ İrkiliyorum”

Gazze’de yaşanan savaşın ardından eğitimine Hollanda’da devam etme fırsatı bulan Filistinli öğrenci Amira al Khatib’in anlattıkları, savaşın gençlerin hayatında bıraktığı derin izleri bir kez daha gözler önüne serdi. Birkaç ay önce Gazze’den Nijmegen’e gelen Amira, güvenli bir ülkede yaşamanın mutluluğunu hissetse de ailesinin hâlâ Gazze’de bulunması nedeniyle büyük endişe taşıyor.

“Tezimi savunurken başımızın üzerinde insansız hava aracı vardı”

Gazze’de lisans eğitimini tamamlayan Amira, üniversite bitirme tezini savunduğu sırada yaşadıklarını unutamadığını söyledi. “Gazze’de lisans tezimi savunurken tam başımızın üzerinde bir insansız hava aracı dolaşıyordu. Şimdi Hollanda’da öğrenci yurdumun üzerinden bir uçak geçtiğinde bile bazen irkiliyorum.”

Savaş ortamından güvenli bir ülkeye geçişin kendisi için büyük bir değişim olduğunu belirten genç öğrenci, geçmişte yaşadıklarının etkisinden henüz kurtulamadığını ifade etti.

“Kardeşim temiz su ararken yaralandı”

Amira’nın Gazze ile Hollanda arasında yaptığı en çarpıcı karşılaştırmalardan biri, temiz içme suyuna erişim konusunda oldu. Gazze’de kardeşinin temiz su aradığı sırada bacağından yaralandığını anlatan Amira, Hollanda’da musluktan istediği zaman temiz su içebilmenin kendisi için hâlâ alışılmadık bir durum olduğunu söyledi.

“Burada istediğim zaman temiz su içebiliyorum. Her insanın böyle yaşayabilmesi gerekir. Ancak bizim için bu hiçbir zaman normal değildi.”

İnternete ulaşmak için her gün bir saatten fazla yürüdüler

Amira, kardeşi Hosni ile birlikte Gazze’nin Deir al-Balah bölgesinde yaşadıkları dönemde Avrupa’daki üniversitelere başvurmak için verdikleri mücadeleyi de anlattı. İnternet erişiminin son derece sınırlı olması nedeniyle iki kardeşin her gün bir saatten fazla yürümek zorunda kaldığını belirtti.

“Üniversitelere birlikte başvuruyorduk. İnternete ulaşabilmek için her gün bir saatten fazla yürüyorduk. Tek umudumuz buradaki üniversitelerden birine kabul edilmekti.” Amira’nın kardeşi Hosni de Gazze’den ayrılarak İngiltere’de eğitimine başladı.

İki kardeşin her gün görüştüğünü belirten Amira, gelecek ay kardeşiyle yeniden yüz yüze buluşmayı sabırsızlıkla beklediğini söyledi.

“25 yaşında bisiklet sürmeyi öğrendim”

Hollanda’daki günlük yaşamın kendisi için tamamen yeni bir dünya olduğunu anlatan Amira, özellikle ülkedeki bisiklet kültüründen etkilendiğini ifade etti.

Gazze’de bisiklet kullanmadıklarını belirten genç kadın, 25 yaşında bisiklet sürmeyi öğrenmenin başlangıçta zor olduğunu söyledi. Ancak artık her gün üniversiteye bisikletle gidiyor.

“Buradaki otobüsler, sessizlik ve özellikle bisikletler benim için yepyeni bir dünya. İlk başta zorlandım ama şimdi her gün kampüse yarım saat bisiklet sürerek gitmekten keyif alıyorum.”

Savaş deneyimi eğitim alanını belirledi

Amira, Gazze’de yaşadığı teknolojik sorunların gelecekte yapmak istediği mesleği de şekillendirdiğini anlattı.

Savaş sırasında üniversitesinin çevrim içi eğitim sisteminin haftalarca kullanılamadığını belirten genç kadın, teknolojik altyapının çoğunlukla kesintisiz elektrik erişimi olan toplumlar düşünülerek geliştirildiğini fark ettiğini söyledi. Bu deneyimin ardından Veri Bilimi ve Yapay Zekâ (Data Science and AI) alanında yüksek lisans yapmaya karar verdi.

Amira, gelecekte kriz ve savaş bölgelerinde yaşayan insanların karşılaştığı teknolojik sorunlara çözüm üretmek istediğini belirtti.

“Sınavlara çalışıyorum ama aklım hâlâ Gazze’de”

Hollanda’daki ilk sınavlarını tamamlayan Amira, güvenli bir ortamda eğitim görmesine rağmen derslerine odaklanmakta zaman zaman zorlandığını söyledi. Çünkü annesi Rania ve ailesinin diğer üyeleri hâlâ Gazze’de yaşıyor.

“İlk sınavlarımı yeni bitirdim. Ancak aklım hâlâ evimdeyken derslere odaklanmak zor olabiliyor.”

Gazze’den gelen haberleri sürekli takip ettiğini belirten Amira, her yeni gelişmede tanıdığı birinin ismiyle karşılaşmaktan korktuğunu dile getirdi.

“Her zaman haberleri takip ediyorum. Tanıdığım isimleri görmemek için dua ediyorum.”

“Gazze’de yaşananlar unutulmamalı”

Amira al Khatib, yaşadıklarını paylaşmasının nedeninin yalnızca kendi hikâyesini anlatmak olmadığını, Gazze’deki insanların sesinin duyulmasını istediğini belirtti.

Genç öğrenci, açıklamasını şu sözlerle tamamladı:

“Hikâyemi paylaşıyorum çünkü sesimizin duyulması gerekiyor. Gazze’de yaşananların unutulmaması gerekiyor.”

Bugün Nijmegen’de güvenli bir ortamda eğitimine devam eden Amira, bir yandan geleceğini kurmaya çalışırken diğer yandan Gazze’de kalan annesi ve yakınlarından gelecek iyi haberleri bekliyor.