Bir gün, kimseye haber vermeden, kapıyı usulca çekip çıkacakmışsın gibi

Bir gün, kimseye haber vermeden, kapıyı usulca çekip çıkacakmışsın gibi Sanki sabah yine uyanacak, yine aynı kahveyi içecek, yine aynı gökyüzüne bakacakmışsın da sonra vazgeçmişsin gibi. Ardında ne büyük gürültüler ne de kapanmayan hesaplar kalacak; sadece sana ait küçük sıcaklıklar… Bir fincanın dudağında kalmış iz, yarım bırakılmış bir cümle, birinin kalbinde sessizce yanan bir yer. […]