Terwijl de crisis tussen Griekenland en Turkije in de Middellandse Zee lijkt te groeien, heeft de NPO via de nieuwswebsite NOS en via Nieuwsuur het publiek van ronduit onjuiste informatie voorzien. Uit items en uitlatingen van correspondenten Saskia Dekkers en Conny Keessen blijkt dat zij vooral het Griekse standpunt en Griekse claims als feiten presenteren en geen oog hebben voor Turkse claims. Er wordt daarnaast selectief geshopt in feiten, waardoor er één statische agressor en een slachtoffer lijkt te zijn.

NOS

In een nieuwsbericht dat op zaterdag is gepubliceerd stelt de NOS bij een artikel over een aangekondigde militaire oefening van Turkije in de Middellandse Zee het volgende: “Turkije maakt aanspraak op wateren die volgens het internationale recht bij Cyprus en Griekenland horen.” Hier wordt de claim van Griekenland in het gebied gepresenteerd als een feit. De waarheid is dat zowel Griekenland als Turkije aanspraak maken op Exclusieve Economische Zones (EEZ) in het gebied en dat er door middel van arbitrage beoordeeld zal moeten worden welk gebied aan beide landen toebehoort. Hier wordt door de NOS het maximalistische standpunt van de Grieken, die gesteund worden door Frankrijk, Israël en de Arabische dictaturen Egypte en de Verenigde Arabische Emiraten, verkondigd als een vaststaand feit.

Diezelfde foute lezing werd ook op 12 augustus 2020 door de NOS naar voren gebracht in het artikel getiteld “Conflict over aardgas zet relatie Griekenland en Turkije op scherp“, waarin wederom de maximalistische Griekse standpunten als feiten worden gepresenteerd. Ditmaal door Griekenland-correspondent Conny Keessen. Keessen zegt “Volgens internationaal zeerecht bevindt Turkije zich in exclusieve economische zones van Griekenland” en noemt de Turkse proefboringen in het gebied “illegale acties die de Griekse soevereine rechten schenden.

Ook hier lijkt sprake van propaganda waarin partij wordt gekozen voor één van de twee claims, in plaats van een objectieve weergave van de feitelijke situatie. Het artikel lijkt hier zelfs te zijn opgesierd met een foto van Turkse schepen die vanuit een zeegebied met een gephotoshopte Turkse vlag naar een gebied met de Griekse vlag varen. Een vorm van visuele manipulatie.

Nieuwsuur

Zondagavond zond Nieuwsuur ook een item over de kwestie uit dat onder andere door Saskia Dekkers in elkaar is gedraaid waarin de aandacht wordt gevestigd op het eilandje Kastellorizo dat centraal staat in de EEZ-claims van Turkije en Griekenland. Griekenland meent dat ook kleine eilanden zoals Kastellorizo (10km2), waar de Grieken niet eens adequate zorg kunnen leveren, EEZ creëren zoals het vasteland en doet aanspraak op 40.000 km2 zeegebied ten zuiden van Turkije. Hierdoor zou Turkije letterlijk opgesloten worden op haar eigen stranden. Turkije meent dat Kastellorizo buiten haar territoriale wateren om geen aanspraak kan maken op een gigantisch zeegebied en daarmee de rechten van Turkije in de Middellandse Zee kan inperken. In de praktijk blijkt dat eilanden vaak worden beperkt ten opzichte van het nabijgelegen vasteland.

De reportage begint met een korte uitleg over dat beide landen EEZ claimen in de Middellandse Zee en wordt dan vervolgd met een summiere opsomming van Turkije-correspondent Mitra Nazar, waarin het toch weer over de Turkse president gaat. De Turkse president zou dit ‘willen winnen’ omdat zijn machtspositie is verzwakt. Nazar zegt dat Turkije kiest voor een harde confrontatie, waardoor de indruk wordt gewekt dat Turkije eenzijdig de Middellandse Zee militariseert. Volgens het Verdrag van Lausanne en Parijs dienen eilanden die aan Griekenland zijn overgedragen gedemilitariseerd te zijn. Inmiddels schendt Griekenland op 16 van de 22 eilanden de bepalingen in dat verdrag. Afgelopen weekend nog zijn er Griekse soldaten overgebracht middels de burgerferrie “Blue Star” naar het desbetreffende eilandje Kastellorizo, vlakbij de Turkse kust. Griekenland dreigt bijvoorbeeld ook om de territoriale wateren in de Egeïsche Zee te verhogen van 6 naar 12 nautische mijlen, waardoor de Egeïsche Zee letterlijk op slot wordt gegooid. Deze dreigementen van de Grieken zijn niet nieuw. Toen in 1974 Griekse nationalisten Cyprus etnisch wilden zuiveren van Turkse Cyprioten om zich vervolgens aan te sluiten bij Griekenland en Turkije als één van de garantoren ingreep op het eiland, dreigde Griekenland wederom de territoriale wateren rondom de eilanden te verhogen van 6 naar 12 nautische mijlen. Turkije liet in 1976 weten dat dit als een casus belli (handelingen van een land die een ander land aanleiding geven om tegen dat land oorlog te voere) zou worden beschouwd en de Grieken bonden uiteindelijk in, maar onder voorbehoud.

De summiere duiding van Nazar duurt iets langer dan een minuut. Terwijl Saskia Dekkers, samen met de hierboven genoemde Conny Keessen, een veel groter segment wijden aan de ‘Griekse kant’ van het verhaal. Op minuut 3:39 zegt Dekkers over Kastellorizo “Juist dit eiland en vooral de Griekse wateren eromheen wil Turkije zich toe-eigenen nu er zich in het gebied waarschijnlijk een flinke gasvoorraad bevindt“. Dekkers claimt dat Turkije het eiland wil toe-eigenen. Dit is ronduit onjuist. In het gebied rondom het eiland dat Saskia Dekkers “Griekse wateren” noemt, bevindt zich bovendien geen bekende gasvoorraad. De vermoedelijke gasvoorraden bevinden zich in een gebied ver ten zuiden van Kastellorizo en het Turkse vasteland. Wie de Griekse claim erbij pakt, hoort Dekkers Griekse claims als feiten presenteren. Op minuut 4:10 maakt Dekkers het nog bonter door te stellen “Ten zuiden van het eiland doet een Turks onderzoeksschip illegaal seismisch onderzoek naar gas, begeleidt door Turkse oorlogsschepen“. Hier wordt, zoals in andere items en artikelen op de NPO, te pas en onpas het woord illegaal gebruikt. Een misleidend woord waarmee hier één partij als agressor af wordt geschilderd en een andere partij als slachtoffer. De reportage is bondig en wazig over Turkije en ronduit misleidend in het restant van het segment. Er wordt gesproken met een oorlogszuchtige Griekse priester, enkele eilandbewoners, een Griekse defensie-analist die “onafhankelijk” wordt genoemd en een vertegenwoordiger van de partij van de Griekse premier Kyriakos Mitsotakis die van het zeedispuut een botsing tussen beschavingen maakt en de EU probeert te mobiliseren. Een karikatuur van de werkelijkheid.

Interessanter en vollediger was geweest om te spreken met een zeerechtdeskundige over wat er nu werkelijk speelt in het zeedispuut. Iemand die het publiek kan inlichten over jurisprudentie in vergelijkbare zaken en over billijke oplossingen bij arbitrage, waarbij in de praktijk veelal toch blijkt dat EEZ van eilanden ingeperkt wordt ten opzichte van het vasteland. Zoals bij het zeedispuut tussen Nederland, Denemarken en Duitsland in 1969. Dat Turkije mogelijk voor een deel in zijn gelijk staat wordt hier in feite ondergesneeuwd door propaganda in het belang van Griekenland en uiteindelijk dus ook de EU: een economische en vooral een politieke unie van landen die het eigen belang veelal boven internationaal recht en mensenrechten plaatst.





Source link

Avatar

By admin

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir