Nasreddin Hoca’nın leyleği

Gazeteci soru sorar.

Olayın izini sürer. Çelişkileri araştırır. Birilerinin açıklamak istemediğini kamuoyunun önüne getirir.

Bunları yapmıyorsa gazeteci ne işe yarar?

Murat Ağırel, Türkiye’de bu işi yapmaya çalışan gazetecilerden biri. Fon soruşturmasına ilişkin haberleri nedeniyle hakkında işlem başlatıldı. Önce adli kontrolle serbest bırakıldı, sonra ev hapsine alındı. Ayağına elektronik kelepçe takıldı.

Daha bu süreç bitmeden, 16 Ekim’de başka bir soruşturma kapsamında gözaltına alındı. 19 Ekim’de de aralarında Ağırel’in bulunduğu 15 kişi tutuklandı.

İlk soruşturmada, iddiaların muhataplarına sorulmadığı öne sürülüyordu. İkinci soruşturmada ise gazetecinin haber konusu olan iddiaların muhataplarıyla kurduğu temas gündeme geldi.

İyi de gazeteci ne yapacak?

İddia var, soracak. Yanıt alacak. Belgeleri araştıracak. İddianın muhatabına ulaşacak.

Bunu yapmayınca görevini eksik yapmış sayılacak, yapınca da karşısına başka bir soruşturma mı çıkacak?

Anlayan beri gelsin!

Elbette gazeteci de hukuk önünde sorumludur. Kimse mesleğini suç işlemek için kalkan yapamaz. Ancak hukuk, gazetecinin araştırma yapmasını engelleyen bir duvara da dönüşmemelidir. İddia varsa delil gösterilir, suç varsa yargılama yapılır. Hukukun gücü, yalnızca soruşturma açmasından değil, adaletin ölçüsünü korumasından gelir.

Bir haber yanlışsa belgelerle çürütülür. Bir gazeteci hata yapmışsa bunun hesabı hukuka uygun biçimde sorulur. Ama gazetecinin sorduğu sorudan rahatsız olmak başka, o sorunun suç oluşturduğunu kanıtlamak başkadır.

Aradaki farkı hukuk devleti belirler.

Ne var ki Türkiye’de mesele artık bir gazetecinin başına gelenlerle sınırlı değil. Gazetecinin ne yazacağı, hangi soruyu soracağı, kiminle konuşacağı tartışılıyor. Haber geri plana itiliyor, haberi yapan kişi hedefe konuluyor.

Halk TV’ye kayyum atanması da bu tablonun bir başka parçası.

14 Ekim’de kanalın merkezine düzenlenen operasyonun ardından yönetimine kayyum atandı. Bir televizyon kanalının yönetimine el konulması, yayıncılığın bağımsızlığı ve toplumun haber alma hakkı açısından ciddi sorular doğurur. Soruşturmanın hukuki gerekçesi ne olursa olsun, bunun medya üzerindeki etkisi ayrıca değerlendirilmelidir.

Önce belediyeler, şimdi medya…

Her dosyanın kendine özgü hukuki koşulları vardır. Ama ortaya çıkan tabloya bakıldığında insan aynı soruyu sormadan edemiyor: Kamusal alan kimin denetiminde olacak? Yurttaş yalnızca kendisine sunulanı mı izleyecek, yoksa olup biteni farklı kaynaklardan öğrenebilecek mi?

Çünkü demokraside mesele yalnızca sandık değildir. Sandığa giden yurttaşın ne bildiği, ne duyduğu, hangi bilgiye ulaşabildiği de önemlidir.

İktidar kendi türküsünü söylemek istiyor. Buna kimsenin itirazı yok. Ama herkesin aynı türküyü söylemesini istiyorsa orada başka bir mesele var demektir.

Bir gazeteci soru soruyor. Önce sorunun kendisi tartışılıyor. Sonra gazetecinin niyeti, ilişkileri, kimlerle görüştüğü…

Böylece haberin önüne gazeteci, gazetecinin önüne soruşturma, soruşturmanın önüne de suskunluk geçiyor.

Oysa gazetecilik, iktidarın türküsüne eşlik etmek değildir. Gerektiğinde türkünün sözlerini sorgulamaktır. Gazetecinin görevi alkış tutmak değil, gerçeğin peşine düşmektir.

İş böyle olunca insanın aklına Nasreddin Hoca’nın leylek hikâyesi geliyor.

Nasreddin Hoca bir gün yolda yaralı bir kuş görür. Kuşu alıp evine götürür. Hayatında hiç leylek görmediği için hayvanın uzun gagasını, ince bacaklarını, geniş kanatlarını yadırgar.

Tutar, önce gagasını keser. Beğenmez, bacaklarını da keser. Yine içine sinmez. Kanatlarını da kestikten sonra kuşu karşısına alır, şöyle bir bakar:

“Haah!” der. “Şimdi kuşa benzedin!”

Son olarak Ağırel’in tutuklanması ve Halk TV’ye kayyum atanmasıyla birlikte basınımız şimdi tam kuşa benzedi.SEO etiketleri: Murat Ağırel’in tutuklanması, Halk TV’ye kayyum atanması, Türkiye’de basın özgürlüğü, gazetecilik ve hukuk, toplumun haber alma hakkı

The post Nasreddin Hoca’nın leyleği first appeared on Hollanda Haberleri.