İnsan Tanımaktan Vazgeçince…

Bir zamanlar insan tanımayı severdim. Her yeni yüzün ardında güzel bir hikâye, her yeni selamın içinde samimiyet arardım. Zaman geçtikçe anladım ki insanı yoran, kalabalıklar değil; kalabalıkların içinde kaybolmuş vicdanlardır. Öyle insanlar tanıdım ki bencilliklerini fedakârlık diye sundular. Fitneyi hakikat, riyakârlığı nezaket, dönekliği ise şartların gereği olarak anlattılar. En çok da inancını dilinde taşıyıp ahlakını […]