Belediyelerde Görülmeyen Asıl Sorun

Belediyelerde schuldhulp dosyaları neden aynı noktada tıkanıyor? Neden farklı isimlerle açılan dosyalar aynı şekilde kapanıyor? Cevap ne eksik mevzuatta ne de yetersiz bütçede. Asıl sorun, hâlâ görmezden gelinen bir gerçeklikte yatıyor: kültür.

Belediye sistemi, bireyin tek başına karar verdiği, her şeyi açıkça söylediği ve söyleneni aynı şekilde anladığı varsayımıyla çalışıyor. Bu varsayım birçok danışan için gerçek dışıdır. İnsanlar masaya yalnız gelmez; aileleri, değerleri, korkuları ve toplumsal rolleriyle gelir. Sistem bunları dosyaya sığdıramadığı anda başarısızlık kaçınılmaz olur.

Danışan “evet” dediğinde belediye süreci başlatır. Oysa o evet, çoğu zaman kabul değil, çatışmadan kaçınmadır. Hayır demenin ayıp, soru sormanın zayıflık sayıldığı kültürlerde bu çok yaygındır. İmza atılır, ama sahiplenme oluşmaz. Dosya teknik olarak açıktır; fiilen ölüdür.

Belediyeler başarısızlığı hâlâ “motivasyon eksikliği” ile açıklıyor. Bu kolaycı bir tanıdır. Asıl eksik olan motivasyon değil, kültürel okuryazarlıktır. İnsan kendi dünyasında anlamlandıramadığı hiçbir planı sürdüremez.

Bu noktada artık şunu açıkça söylemek gerekir:

Kültürü dikkate almayan schuldhulp, geçici çözümler üretir. Aynı sorunları tekrar tekrar geri getirir. Dosyalar kapanır, ama problem sistemin içinde kalır.

Sahadan 7 Kültürel Hata (Ve Dosyaların Neden Çöktüğü)

1. “Evet”i onay sanmak

Birçok danışan için evet, “anladım” değil “tartışmak istemiyorum” demektir. Bu fark görülmediğinde plan çöker.

2. Aileyi yok saymak

Borç bireysel değilken, çözümü bireyselleştirmek en yaygın hatadır. Karar evde alınır, belediyede değil.

3. Utancı disiplin sorunu sanmak

Borcu gizlemek çoğu zaman sorumsuzluk değil, itibar koruma refleksidir. Yanlış okunduğunda güven tamamen biter.

4. Doğrudan dili evrensel zannetmek

“Neden yapmadınız?” birçok kültürde suçlamadır. Savunma üretir, iş birliği değil.

5. Kadını karar verici varsaymak

Kadın masada olabilir; ama karar yetkisi evde başkasındadır. Gerçek aktör dışarıda kaldığında dosya yürümez.

6. Sessizliği ilgisizlik sanmak

Sessizlik çoğu zaman geri çekilmedir, saygıdır ya da korkudur. Yanlış yorumlandığında iletişim tamamen kopar.

7. Hızı başarı kriteri yapmak

İlk görüşmede plan çıkarmak hızdır; başarı değildir. Güven kurulmadan hız yalnızca çöküşü hızlandırır.

Sonuç (Net ve Tartışmasız)

Belediyelerde görülmeyen asıl sorun borç değil.

Görülmeyen şey, insanın kültürel gerçekliğidir.

Bu gerçeklik masaya konmadıkça:

daha çok dosya açılır,

daha çok dosya kapanır,

ama aynı sorunlar hep geri gelir.

Çünkü kültürü yok sayan sistemler, borcu değil insanı kaybeder.

The post Belediyelerde Görülmeyen Asıl Sorun first appeared on Hollanda Haberleri.